Skyscraper large

پایان کار کودکان مشروط به احترام کسب و کار به حقوق کودک

India child workers

امید رضایی

کسب‌ وکار چطور می‌تواند به انتقال کودکان از زنجیره‌ی اقتصادی به کلاس درس کمک کند؟ گئورگ کِل با بنگاه‌های اقتصادی تماس می‌گیرد تا حمایت آنان از برنامه‌ی حقوق کودکان و اصول کسب‌ وکار ارتقا دهد.

یک سال و نیم تا سررسیدن موعد «اهداف توسعه‌ی هزاره» (MDGs) باقی مانده است. بعضی اهداف محقق شده است- به عنوان مثال، اهداف مربوط به کاهش فقر و دسترسی به آب در سال ۲۰۱۰ محقق شدند، یعنی پنج سال زودتر از زمان‌بندی.

برخی اهداف فاصله‌ی زیادی با تحقق دارند. همگانی شدن آموزش ابتدایی یکی از آن‌هاست. دلایلی مختلفی وجود دارد که چرا این رویایی بلندپروازانه محقق نشده است، و یکی از دلایل اصلی، رواج کار کودک است.

براساس اعلام «مرکز کشف کار کودک» (UCW)، از هر چهار دانش‌آموز دور از تحصیل، یکی به این دلیل از کلاس درس محروم شده است که در جایی مشغول به کار است.

معمولاً گفته می‌شود که تراژدی آنجاست که آن‌ها کودکان را از «کودکی کردن شایسته» محروم می‌کنند. اما محروم کردن زودهنگام کودکان از ادامه‌ی تحصیل، که گاه غیر قابل بازگشت است، معمولاً آن‌ها را از «بزرگسالی مناسب» نیز محروم می‌کند. در حالی که جامعه انواع کارگران، کارفرمایان و رهبران عمومی را انکار و طرد می‌کند، نیاز به روبه‌رو شدن با چالش‌های قرن ۲۱ دارد.

درحالی که موعد مورد نظر «اهداف توسعه‌ی هزاره» فرامی‌رسد، و به تازگی اولین سالگرد رونمایی «حقوق کودکان و اصول کسب‌وکار» مورد توجه قرار گرفته است، من به گوردون براون و مدیر عمومی ILO، گای رایدر پیوسته‌ام برای فرستادن یک نامه به بیش از هفت هزار بنگاه اقتصادی در سراسر دنیا که در «معاهده‌ی جهانی سازمان ملل» شرکت کرده‌اند تا روند اجرای این اصول را در مجموعه‌ی خود تسریع کنند.

برای پایان دادن به کار کودک، ما به یک تلاش دقیق در خصوص کسب‌وکار در سراسر جهان نیاز داریم. پایان دادن به عمل‌کردهایی که از طریق یک زنجیره‌ی تامین، هرگز دست از یافتن راه‌های درروی جدید برای بهره‌کشی  از کارگران زیر سن قانونی دست برنخواهد داشت. دور کردن ضربتی کارگران کودک از مشاغلشان می‌تواند نتایج غیرمنتظره‌ای داشته باشد، از جمله محروم کردن خانواده‌های فقیر از یک منبع درآمد، رها شدن کودکان در خطر حتی جدی‌تر بهره‌کشی و … .

به نظر می‌رسد یک رویکرد چند بعدی، با تضمین‌های گوناگون و همراه با تشریک مساعی بهترین کارکرد را داشته باشد. به عنوان مثال، در منطقه‌ی تولید فرش Uttar Preadesh هند، حامیان Ikea، در صورت مشاهده‌ی کار کودک در منطقه، دست به عمل اصلاحی می‌زنند. این رویکرد، براساس این ایده بنا شده که هیچ واکنشی نباید صرفاً کودک را از کار نزد یک کارفرما به کار نزد دیگری منتقل کند، بلکه باید جایگزین‌های قابل تداوم و باثبات برای کودک فراهم کند. این شرکت با همکاری یونیسف و سازمان‌های فعال حقوق کودکان، مردم عادی را به داشتن مدارس بهتر و ثبت‌نام تعداد بیشتر دانش‌آموز تشویق می‌کند.

این رویکرد همچنین زنان را از طریق بهبود وضعیت دسترسی‌شان به اعتبار و فرصت‌های شغلی درآمدزا قاطعانه درگیر مسئله‌ی کار کودک می‌کند و به زنان کمک می‌کند به عنوان مدافع حقوق کودکان عمل کنند.

نامه‌ی ما به مراکز کسب‌وکار: «وقتی کودکان به آموزش باکیفیت دسترسی داشته  باشند، میزان رواج کار کودک کاهش چشمگیری خواهد داشت و توسعه‌ی اقتصادی و اجتماعی ارتقا خواهد یافت». این یک رویکرد عام عرفی و عقلانی است. والدینی که فرصت آموزشی برای فرزندان خود نمی‌یابند، انگیزه‌ی کمتری برای بازداشتن کودکانشان از موقعیت شغلی دارند و دلیل کمتری برای امیدواری به اینکه چیز بهتری در انتظار دختران و پسران آن‌هاست.

با وجود پیشرفت به‌سزا در برنامه‌های MDG در بخش همگانی شدن آموزش ابتدایی، آمار اخیر سازمان ملل نشان می‌دهد که ده درصد کودکان در کشورهای درحال توسعه هنوز از تحصیل محروم هستند. سهم کودکان آفریقا از محرومیت از تحصیل، نزدیک به یک‌چهارم کودکان است، درحالی که بیشتر کودکانی که فرصت حضور در مدارس را دارند، در ساختمان‌های یک‌اتاقه بدون برق، کتاب، سرویس بهداشتی و هیچ تمایزی بین پایه‌های مختلف، تحصیل می‌کنند!

ICI که طیف گونانی از موسسات تجاری، کمپانی‌ها و نهادهای جامعه‌ی مدنی را نمایندگی می‌کند، در حال کسب آگاهی از مشکلات کار کودکان در آفریقای غربی و حمایت از مردم برای ساختن و تجهیز مدارس جدید است. گزارش شده است که ثبت نام مدارس در جوامع تحت حمایت ICI بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ در ساحل عاج ۱۶ درصد و در غنا ۲۴ درصد افزایش داشته است. کشاورزی یکی از موانع جدی پیش روی مبارزه علیه کار کودک است. در براساس آمار ILO، کار در مزرعه شغلی است که حدود ۶۰ درصد کارگران زیر سن قانونی درگیر آن هستند.

البته از آن‌جا که در مناطق روستایی کشورهای جهان سوم فقر مفرط در حال تشدید است و آموزش کمتر از هرچیز دیگری رایج هستند، چنین چیزی تعجب‌آور نیست. بیشتر کشاورزان در کشورهای فقیر، مالکیت قانونی متزلزلی بر قطعات کوچک زمین دارند، در حالی که تلاش می‌کنند خودشان را تامین کنند یا به زنجیره‌ی تامین محصولات کشاورزی بپیوندند، عجیب نیست که کودکان در کارهای طاقت‌فرسا برای امرار معاش به کار گرفته شوند. گام برداشتن به سوی ارتقای محصولات کشاورزی به همراه طرحی نو در حرکت به سوی توسعه‌ی آموزش، کلید ریشه‌کن کردن کار کودک در جوامع در حال توسعه است.

نامه‌ی ما بنگاه‌های اقتصادی را تشویق می‌کند به سرمایه‌گذاری روی آموزش، به عمومیت دادن به عملکرد آنان در حمایت از حقوق کودک و به تعهدات جدید برای تامین آینده‌ی مشترک ما، که کودکان ما هستند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

- گئورگ کِل مدیر اجرایی معاهده‌ی جهانی سازمان ملل است.

- این مقاله ترجمه ای است از «Child Labour will end only if businesses respect children’s rights » که در تاریخ ۱۸ آوریل ۲۰۱۳ – به قلم گئورگ کِل – در روزنامه ی گاردین منتشر شده است.

این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large