Skyscraper large

تغییر بازی به نفع کودکان خیابانی

Street children

آزاده رنجبر

فعالین حقوق کودک و متخصصان جنبش های خود جوش اجتماعی از بیست کشور جهان، این هفته در کمبریج لندن گرد هم می آیند تا با برگزاری اجلاسی، افق هایی تازه در حمایت از کودکان کار – خیابانی و ایجاد فرصت هایی برای فعالیت های عملی و تئوریک در این حوزه باز نمایند.

سازمان دهندگان این اجلاس معتقدند، این گردهمایی بزرگ ترین اجلاس جهانی است که در آن فعالان حقوق کودکان خیابانی و یا کودکانی که در ریسک زندگی خیابانی قرار دارند، گرد هم آمده اند. میزبانی این اجلاس را اتحادیه دفاع از کودکان خیابانی بر عهده دارد. همچنین «جام جهانی فوتبال کودکان خیابانی»، که قرار است پیش از جام جهانی ۲۰۱۴ برگزار شود، نیز توسط این اتحادیه حمایت می شود. در این اجلاس واکنش های بین المللی نسبت به شرایط زندگی بیش از بیست میلیون کودک خیابانی، که نیازی مبرم و فوری به سرپناه و حمایت های مادی و معنوی دارند، مورد بررسی قرار می گیرد.

موارد زیر سر فصل های مورد بحث در این اجلاس هستند : دفاع از کودکان خیابانی، جنسیت و هویت، ارتباط میان زندگی خیابانی و قاچاق انسان، کار آفرینی برای جوانان خیابانی، حمایت های روانی و گسترش فعالیت های ورزشی. در این گردهمایی مدیران پروژه های مختلف تجربیات و تخصص های خود را به اشتراک می گذارند.

آمار دقیقی از تعداد کودکان خیابانی در جهان در دست نیست، اما احتمالاً ده ها میلیون از این کودکان در خیابان ها روزگار می گذرانند و بر طبق گزارش های یونیسف تعداد آن ها به بیش از صد میلیون کودک می رسد. این تعداد به خصوص در کشورهای در حال توسعه، به دلیل جهانی سازی و گسترش پدیده ی شهرنشینی، در حال افزایش است. می توان به این آمار، کودکانی که به دلیل جنگ و یا بیماری یتیم شده اند و یا کودکانی که به علت درگیری های خانواده گی از خانه فرار کرده و به صورت موقت و یا نیمه وقت در خیابان زندگی می کنند، افزود.

در میان شرکت کنندگان این اجلاس، «موتانی یانگوِ» – مؤسس سازمان غیر دولتی ورزشی TSC در تانزانیا – حضور دارد که تعداد زیادی از دختران و پسران تانزانیایی را به مسابقات جام جهانی فوتبال کودکان خیابانی خواهد فرستاد. وی می گوید:«جامعه ی جهانی به کودکان خیابانی توجه زیادی ندارد. اجلاس جهانی کمبریج فرصتی استثنایی برای به اشتراک گذاشتن تجربیات، یادگیری از دیگر فعالان و ایجاد فعالیتی هماهنگ در حمایت از کودکان خیابانی به شمار می رود».

سازمان دهندگان اجلاس جهانی کمبریج، یک روز از این نشست را به دختران خیابانی اختصاص دادند. چرا که حضور آن ها کمتر از پسران خیابانی مشهود است، اما به دلیل جنسیت شان با مشکلاتی متعددی از جمله : بردگی خانگی، فحشا و قاچاق جنسی مواجه هستند. به علت شرایط موجود و شرایط زندگی خانواده گی این دختران، به طور غالب پرداختن به موضوعاتی با محوریت دختران خیابانی وساماندهی آن ها سخت تر و پیچیده تر است.

همچنین این اجلاس فرصتی مناسب برای مدیران دو سازمان برزیلی است که درگیر برگزاری کمپینی ملی برای تدوین اولین مجموعه سیاست های عمومی افراد خیابانی در برزیل هستند؛ کشوری که بر طبق نتایج سرشماری های رسمی بیش از بیست و سه هزار و نهصد و هفتاد و سه کودک و بزرگسال خیابانی دارد. با این حال برگزار کنندگان این کمپین اعتقاد دارند آمار واقعی بیش از این تعداد است.

«برناردو روزمایر» – مدیر یکی از سازمان های خیریه واقع در شمال شرقی برزیل – می گوید:«امیدوارم که بتوانیم تا به بهترین نحو ممکن روند تدوین سیاست های عمومی مربوط به افراد خیابانی را آغاز و در ادامه کامل کرده و اطمینان حاصل کنیم تا کودکان و بزرگسالان خیابانی از بیش­ ترین حمایت ممکن برخوردار شوند، بتوانند زندگی در خیابان را ترک کرده، در برنامه های کارآفرینی و ادامه ی تحصیل قرار بگیرند  و به خانواده و اجتماع بازگردند».

روزمایر، متولد کشور آلمان است و دولت برزیل مسئولیت تدوین و توسعه ی اولین سیاست های عمومی مربوط به افراد خیابانی را بر عهده ی مؤسسه وی قرار داده، از عدم توجه کافی به حقوق کودکان خیابانی ناراضی و ناامید است. وی می گوید:«به عنوان مثال موضوعات مربوط به سوءاستفاده های جنسی و کار کودکان از جمله موضوعاتی هستند که از حمایت های مالی خوبی برخوردار هستند. ولی از کودکانی که در خیابان زندگی می کنند یا حمایتی نمی شود و یا حمایت های اندکی صورت می گیرد. انتظار من از این اجلاس این است که سعی کنند بیش از پیش بر روی مسائل مربوط به کودکان و بزرگسالانی که در خیابان زندگی می کنند پرداخته و تمرکز نماید. چرا اعلامیه ها و بیانیه هایی که در این زمینه صادر می شود، حتی در سازمان ملل مورد بررسی قرار نمی گیرد؟»

مؤسسه ی تحت مدیریت آقای روزمایر، تیمی از پسران خیابانی به مسابقات جهانی فوتبال کودکان خیابانی فرستاده است. تیم دختران به سرپرستی بنیاد «لبیس» – که در بیش از بیست محله ی فقیر نشین و پر جمعیت فعالیت دارد – به این مسابقات فرستاده شده است. در این مسابقات بیش از دویست ورزشکار دختر و پسر به رقابت می پردازند و در خلال این مسابقات نسبت به حقوق خود آگاه می شوند. این مسابقات با حضور تیم هایی از کشورهای موریتانی، اندونزی، آمریکا، مصر، نیکاراگوئه و انگلستان برگزار می شود؛ این برای اولین بار است که  تیمی از دختران بی خانمان لندن نیز در این مسابقات شرکت دارد.

فعالین حقوق بشر اعتقاد دارند رویدادهای مهم جهانی از قبیل المپیک و جام جهانی فوتبال تأثیری مستقیم بر روی زندگی کودکان خیابانی و آسیب پذیر داشته و آن ها را درگیر قاچاق جنسی، بی خانمانی و بردگی های و فعالیت های غیرقانونی می کند.

برگزاری جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰ در آفریقای جنوبی باعث تدوین اعلانیه دوربان در خصوص حقوق کودکان شد، که کمیته ی حقوق بشر سازمان ملل متحد این موضوع را مورد بررسی قرار داد. بیانیه ی حمایت از دختران خیابانی نیز در متن این اعلانیه گنجانده شده بود.

 


  • این گزارش ترجمه ای است از «Changing the game for street children : three days to get it right» به قلم جو گریفین که در تاریخ ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۳ در روزنامه ی گاردین منتشر شد.
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large