Skyscraper large

وضعیت اسفناک کودکان کارگر در معادن تانزانیا

sdf8456sdfsdf

شیما یزدانی

اگر چه «ریچارد پل» به تازه گی پای به دوران نوجوانی گذاشته، اما همانند مردی بزرگسال کار می کند. او کلنگ را به خاک سرخ می کوبد و انبوهی از خاک رس را، با دستان نحیف و بدون پوشش خویش، در معدن طلا یی موقت – در جنوب غرب تانزانیا – حمل می کند. او به ندرت کلاس درس را می بیند، اما این کودک  ۱۳ ساله می داند که کاردر ​​معدن خطرناک است. یک بار گودال بالای سر او فرو ریخت و در زیر خاک دفن شد. او در هوایی مملو از بخارات سمی جیوه – که هنگام استخراج طلا تولید می شود –  تنفس می کند. ریچارد می گوید: «روزی در حال حفاری بودم  که دوستم به من گفت از گودال بیرون بیا. من به او گفتم که یک دقیقه صبر کن تا کارم تمام شود. اما ناگهان گودال فرو ریخت. من به زمین خوردم و بی هوش شدم. دوستم مرا از زیر آوار بیرون آورد و به بیمارستان رساند و من تا ساعت چهار صبح بی هوش بودم.»

پل و دیگر کارگران کودک و بزرگسال در معادن ناحیه ی«مبایا» مشغول به کار هستند. این منطقه از اوایل قرن بیستم به دلیل هجوم کارگران برای اکتشاف طلا معروف شده است. خانواده ی پل وی را به حال خود رها کرده اند.  او با دستمزد این کار می تواند کتابهای درسی خود را تهیه کند.

دیده بان حقوق بشر مستقر در نیویورک  می گوید او یکی از هزاران کودک کارگری است که در معادن طلا بدون مجوز قانونی و غیر رسمی در سراسرنواحی فقیر جنوب و غرب کشور ۴۸ میلیون نفری و رو به رشد تانزانیا، مورد بهره کشی قرار می گیرند.

خطرات بهداشتی

در سال گذشته در خلال بازدید از یازده معدن طلا ، محققان دریافتند که کودکان – حتی  در سن  هشت سالگی – در شرایط نا مساعدی مشغول به کارند. آن ها مجبور به کاوش و حفاری در مناطق عمیق هستند، در زیر زمین شیفت هایی تا  بیست و چهار ساعت کار می کنند و کیسه های سنگین سنگ معدن را به دوش می کشند.

علی رغم تمام ریسک های کار – مثل سقوط ابزار و دیواره ی معدن –  کارگران جوان در معرض خطرهای پنهانی نیز هستند. آن ها گرد و غبار و بخارات سمی جیوه را تنفس می کنند. برای جداسازی طلا از سنگ معدن آن ها ناچارند سنگ را حرارت دهند و بدین صورت جیوه متساعد می شود. بخارات جیوه به سیستم مرکزی عصبی حمله کرده و سلول های مغزی را تخریب می  کند. «جانین مورنا» – محقق و کارشناس کودکان کار –  می گوید:«۹۰ درصد جوامع روستایی به کار حفاری و یافتن این فلز با ارزش مشغولند. این خانواده ها بسیار فقیرند و کودکان شان را برای کار در معدن می فرستند. درآمد آن ها بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ شیلینگ (۰٫۶۱ تا ۱۲٫۲۸ دلار ) در روز متغیر است و گاهی به قیمت جان آنان تمام می شود.»

مورنا ادامه می دهد:« دختران و پسران تانزانیایی به امید یافتن طلا و زندگی بهتر اغوا می شوند، اما در بن بستی از چرخه ی خطر و ناامیدی گرفتار می آیند. کودکان تانزانیایی باید از معادن بیرون بیایند و به مدارس و یا آموزشگاه های فنی وحرفه ای فرستاده شوند». وی می گوید: «تجارت در قاره ی آفریقا – یعنی چهارمین تولید کننده ی طلا –  به شدت در حال افزایش است. معادن بزرگی که توسط شرکت های چند ملیتی اداره می شوند، از استانداردهای جهانی کار تبعیت می کنند، اما معادن محلی و دارای کارگران محلی غالباً کودکان رابه کار می گیرند و سوابق ایمنی بدی دارند». تانزانیا قوانینی مربوط به کودکان کار دارد، اما دولت نمی تواند به طور موثری بر تمامی معادن نظارت کند.

در سال گذشته معادن کوچک – به طور رسمی – حدود ۶/۱ تن طلای استخراجی داشتند که ارزش آن برابر با ۸۵ میلیون دلار بود.  با این حال کارگران همچنان فقیر باقی می مانند، اما صاحبان معادن، تجار و صادر کنندگان از فروش طلایی که بازارهای سوئیس، امارات متحده عربی، چین، آمریکای جنوبی و انگلستان را تغذیه می کنند، سودهای سرشار نصیب خود می سازند.  مورنا می گوید:«ما خواستار تحریم طلا در تانزانیا نیستیم .معادن محلی و کوچک، صنایعی مهم هستند و تحریم طلا به جای کمک به آنان، به آن ها صدمه خواهد رساند. ولی این موضوع اهمیت دارد که مصرف کنندگان، درخواست طلایی کنند که توسط کودکان کار استخراج  نشده باشد».

«تانزانیا» کشوری است که مردمان آن به زبان «سواهیلی» تکلم می کنند و جمعیت آن متشکل از مسیحیان، مسلمانان و بومیان است. همچنین این کشور به دلیل صادرات قلع، فسفات، سنگ آهن، زغال، الماس و طلا رشد اقتصادی ۶ درصدی داشته است.

آموزش و پرورش امری کلیدی است

«ورونیکا سیمبا» –  سخنگوی وزارت انرژی و مواد معدنی تانزانیا –  به چالش هایی که در مهار کار کودکان با آن مواجه هستند، اشاره دارد و می گوید:«دولت در حال همکاری با بانک جهانی برای بهبود ایمنی و استانداردهای کار در معادن است. دولت برای کارگران معادن محلی برنامه هایی آموزشی تدارک دیده است تا آنان از حقوق خود، تعهدات، مسائل بهداشتی وایمنی در صنایع آگاهی یابند. از طریق این آموزش ها، تغییرات مهمی در معادن به طور اقتصادی و اجتماعی صورت خواهد پذیرفت».

«نادین اوسریان» –  متخصص کودکان کار در سازمان بین المللی کار سازمان ملل متحد – می گوید:«طرح نظارت محلی با شرکت  مقامات تانزانیا، شخصیت های مذهبی و فعالان می تواند بسیار مفید باشد. در حالی که ۵۰۰۰۰ کودک کار در مزارع، معادن و دیگر کارگاه ها مشغول به کارند، کمبود پول نقد، مانع از گسترش و اجرای کامل این طرح ها در کل کشور شده است». وی همچنین ادامه می دهد:«در صنایع معدنی به کارگران بزرگسال دستمزد بیشتری تعلق می گیرد. کارگران در معادن محلی به طور کامل استثمار می شوند. اگر آن ها درآمدی مناسب و معقول داشته باشند، قادر به حمایت از خانواده های خود خواهند بود ومی توانند فرزندان خود را به مدرسه بفرستند».  اوسریان می افزاید:«مشکل تانزانیا، مشابه مشکلات در بسیاری از کشورهای در حال توسعه است. در سراسر جهان حدود یک میلیون کودک کار در معادن مشغول به کارند و این تنها بخشی از ۱۱۵ میلیون کارگر جوانی است که در ساخت و ساز، مزارع، صنایع نظامی و دیگر صنایع پرخطر  کار می کنند.» در کنفرانس  کودکان کار در برزیل – در ماه اکتبر –  او خاطر نشان کرد جامعه ی بین المللی هدف خود را برای آزاد کردن همه ی کودکان از بدترین اشکال کار حداکثر تا سال ۲۰۱۶به فراموشی سپرده است وخواستار  تجدید تعهد دولت، صنعتگران و گروه های کارگری شد. اوسریان به الجزیره می گوید: «اگر کار کودکان حذف از بین نرود، چرخه ی فقر گسسته نخواهد شد. کودکان کار ، کارگران بی مهارت امروز و بزرگسالان فقیر فردا هستند، کسانی که استثمار شده اند و از فقر نجات نخواهند یافت».

برنامه های خیریه ای –  با محوریت کودکان –  در شمال غربی تانزانیا از سال ۲۰۰۰و در شهر گیتا در حال اجرا هستند. مردمان محلی در معادن کار می کنند و دامداری رو به اضمحلال است. در این طرح ۵۷۹۰ کودک حمایت شده اند، جایی که غالب افراد سالانه ۱۰۰ دلار درآمد دارند. «جورگن هالدورسن» –  مدیر روستا –  می گوید حدود یک سوم کودکان محلی کار می کنند و او می خواهد تا جایی که امکان دارد آنان را به مدرسه بفرستد. ارسال بازرسان برای نظارت بر کار کودکان در معادن به تنهایی این مشکل را حل نخواهد کرد. او ادامه می دهد: «اینجا منطقه ای فقیرنشین است و به همین دلیل است که افراد جوان برای کمک  به خانواده به کار در معادن مشغول می شوند. این تنها یک مشکل با یک راه حل نیست و باید در مورد ایجاد فرصت برای جوانان و راه های دیگر برای تولید درآمد نیز اندیشید».

 


  • این گزارش ترجمه ای است از «Plight of Tanzania’s child miners exposed» که در تاریخ ۲۹ آگوست ۲۰۱۳ – و به قلم جیمز رینال – در خبرگزاری «الجزیره» منتشر شده است.
این مطلب را در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید
Skyscraper large